Interview

Carmen Rietdijk, CDr Coaching

 

Ridderprint  |  14 september 2020

Carmen Rietdijk is doctor, politica en PhD-coach. Nadat ze in 2016 haar onderzoek in de neuro-immuno-farmacologie behaalde, is ze een coachingsbureau voor promovendi gestart. Waar ze zelf tijdens haar promotie begeleiding en coaching miste, helpt ze nu anderen op weg naar hun verdediging.

Waarom ben je een coachingsbureau voor promovendi begonnen?

“Mijn eigen ervaring tijdens mijn promotieonderzoek was lastig. Ik zag ook om me heen dat ik niet de enige was die moeite had met het proces. Om hulp vragen was wel een optie, maar je komt dan toch snel terecht bij de professoren die je begeleiden. Maar zij zijn naast begeleiders ook beoordelaars en dat is best een spannende combinatie. En dat terwijl er bekend is dat promovendi meer risico lopen op mentale problemen dan leeftijdsgenoten die ook hoger opgeleid zijn.

Het is echt nodig om daar op tijd bij te zijn en te voorkomen dat die mentale problemen uitgroeien tot een depressie, een angststoornis of een burn-out. De universiteit biedt daar soms wel wat voor aan, maar dat is vaak gelieerd aan je afdeling. Je wordt bijvoorbeeld doorgestuurd naar een professor, maar hij of zij kent ook jouw beoordelaar goed. Juist daarom heb ik een onafhankelijk coachingsbureau opgezet, waarbij er geen link is met de universiteit, afdeling of professoren.”

Je biedt ook een online cursus aan, naast één-op-één-coaching?

“Klopt! Met Unstuck Your PhD bied ik een online coachingsprogramma aan, waarin verschillende trainingsmodules zitten, die je helpen om door je promotietraject heen te lopen. De eerste module gaat over wie je bent als persoon, omdat dat is waar het altijd begint. Je werkt dan door naar wat je graag zou willen en maakt daarna een concreet stappenplan om deze doelen te behalen.

Andere modules zijn bijvoorbeeld je dromen, hoe je goed doelen kunt stellen of hoe je nee kunt zeggen. Skills die juist voor een promovendus heel belangrijk zijn! Met het programma maken we bijvoorbeeld de grote stap van professor worden kleiner, behapbaarder. In plaats van je enkel te richten op het grote doel, kun je er morgen al voor zorgen dat je je publicatie goed indient of die presentatie goed voorbereidt.”

Waarmee klopt een promovendus bij jou aan?

“Dat kan van alles zijn. Het ligt er vooral aan waar ze zijn in hun PhD-traject. Een vraag die ik zelf interessant vind, is hoe je als student je motivatie kunt behouden. Soms gaat dat zover dat ze zich afvragen of ze wel door moeten gaan met hun promotie. Bijvoorbeeld omdat het traject erg zwaar is, omdat ze onzeker zijn over hun eigen kunnen of twijfelen of dit wel is wat ze willen doen. Ik kom ook veel vragen tegen over toekomstvisie: wil ik wel in de wetenschap blijven werken? Zo niet, wat ga ik dan doen? Ook komen er praktische vragen binnen. Hoe pak ik mijn promotie goed aan? Hoe schrijf ik goed of hoe kan ik mijn presentatie goed inrichten?”

Herken je vragen die je zelf ook hebt gehad tijdens je promotieonderzoek?

“Ja, zeker. Ik heb ook momenten gehad dat ik echt op het punt stond om te stoppen. Ik kreeg daarbij niet de steun die ik eigenlijk nodig had om voor mezelf te bepalen of het traject het wel waard was of niet. Ook de vragen over hoe de wereld er dan straks uitziet, ongeacht of ik mijn promotietraject zou afronden of niet, herken ik wel. Je wordt gevormd en groeit op in de ivoren toren die de universiteit is. Zeker als je van de bachelor doorgaat naar de master en ook meteen doorstroomt naar je promotie. Je weet wel van het bestaan van het bedrijfsleven of de overheid, maar als je daar een baan wil vinden, hoe werkt dat dan precies?”

Hoe heb je zelf de wereld buiten de ‘ivoren toren’ van de universiteit opgezocht?

“Tijdens mijn promotieonderzoek was politiek wel echt een hobby, iets waar ik zijdelings veel mee bezig was. Toen ik verhuisde naar een koopwoning, besloot ik me ook meer te gaan verdiepen in de lokale politiek. Dat mondde uit in mijn werk als raadslid bij de gemeente. Ik kan mensen de politiek ook echt aanraden als je eens wat verder wil kijken dan de academie, hun eigen interessegebied in de wetenschap of de ivoren toren van de universiteit. De wereld is zoveel groter.”

Na je promotie besloot je zelf ook buiten de ivoren toren te blijven. Waarom?

“Toen ik uit mijn promotie kwam, was ik gesloopt. Ik heb mezelf teveel moeten pushen om mijn onderzoek af te ronden, dus toen dat moment eenmaal daar was, was ik er ook wel even klaar mee. Ik heb nog wel overwogen in de wetenschap te blijven, toen ik een heel interessant onderzoek tegenkwam dat aansloot bij mijn eigen, wetenschappelijke interesses. Maar een postdoc of ander soort onderzoek neemt wel de ruimte weg om me ook op andere gebieden in te kunnen zetten, zoals bijvoorbeeld de politiek.”

Wat voor advies zou je meegeven aan een eerstejaars promovendus?

“Ik denk dat het allerbelangrijkste is om terug te gaan naar je lichaam, naar je eigen gevoel. Er wordt aan de universiteit veel gesproken over logica en over meten. ‘Meten is weten’. Vaak vergeten we dat het heel veel uitmaakt hoe je je bij dingen voelt. Het gevoel dat iets niet goed zit of niet fijn voelt, is makkelijk te negeren. Je gaat daardoor ook snel over je grenzen heen. Grenzen aanvoelen en ook hulp durven vragen, is heel belangrijk.

Het is ook belangrijk om je te realiseren dat je er niet alleen voor staat. Allereerst zijn we gemaakt als sociale dieren, dat is ook onze kracht. We hebben het echt nodig om met andere mensen te zijn, samen te werken. Daarom zijn familie en vrienden ook erg belangrijk voor ons mentale welzijn. Als er van jou wordt gevraagd om 60-80 uur te werken, waardoor je familie en vrienden niet meer ziet, dan is het goed je te beseffen dat dat niet normaal of gezond is. Natuurlijk heb je af en toe te maken met een piekbelasting, maar aanhoudend de uren van je contract overschrijden, is niet gezond.

Weerstand bieden aan de druk om extra te werken is best lastig in een omgeving die zoveel uur werken heel normaal lijkt te vinden. Toch geloof ik dat als je je daarover durft uit te spreken, dat je ook medestanders zult vinden,en dat je het probleem dan gezamenlijk kunt aanpakken. Hulp vragen maakt je sterker, samen sta je sterker.”

Meer interviews

10-11-2020 | INTERVIEW

Stéphanie Klein Tuente

Stéphanie Klein Tuente (32 jaar) studeerde in Maastricht, werkte als psycholoog in PI Vught, en promoveerde in Groningen. Ze…

06-11-2020 | INTERVIEW

Bas Hofstra

Bas Hofstra onderzoekt de oorzaken en gevolgen van sociale netwerken en geeft les aan studenten Sociologie aan de Radboud…

05-10-2020 | INTERVIEW

James Jardine

James Jardine is grafisch ontwerper. Wat begon als hobby, is uitgegroeid tot zijn werk. In de afgelopen jaren heeft hij meer dan…

Samenwerken?

Vraag een vrijblijvende offerte aan.

Wij zijn momenteel niet online beschikbaar.

U kunt hier een bericht achterlaten.

Om jouw bezoek aan onze website nóg makkelijker en persoonlijker te maken zetten we cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) in. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen (en mogelijk ook buiten) onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen content of advertenties aan jouw interesses en profiel aan. Daarnaast is het dankzij cookies mogelijk informatie te delen via social media. Lees hier meer over in onze Privacy- en cookieverklaring.